زَن سینه‌های برجسته نیست... اَبروی بَردآشتـﮧ...موی مِــش کَرده لَبـــاטּ قِرمز نیــســتــ..زَטּ لباسِ سِـفید شَبِ بــآ شُکوهِ عَروسی...بوی خوشِ قُرمـﮧ سَبزی هَوسِ شَب‌هآی جُمعه...قَرار‌هآی تــآریکی کوچـﮧ پُشتی، توی یکـ مآشیـن نیــســتــ زَטּ خوטּ ریزی...کَمر دَرد مــآهآنـﮧ پوکی اُستِخوآטּ...یکـ زטּِ پــآ بــِماه حــآل تَهوُع، اِستفـــرآغ...دَر‌دهآی زآیمـاטּ مادر بَچـﮧهآ نیــســتـ زَטּ عَصآی روز‌هآی پیری...پَرستارِ وَقتِ مَریضی رِفیقِ پـآی مَنقل..مَزه بیآرِ عَرقِ دوره‌هآی دوستآنـﮧ نیــســتــ زטּ وجُود دآرد....روح دآرد....قُـدرَتــ...جِســـــارَتــ دارد پـآ بـﮧ پآی یکــ مَرد زور دآرد عِشــــــــق...اَشکــ...نیـــــــــآز...مُحبتــــــــ یکـ دُنیا آرزو دآرد زَטּ هَمیشـﮧ هَمـﮧ جـآ حُضور دآرد وَ اَگر تَمامِ اینهآ یادَتــ رَفتـــ تَنهآ یکــ چیز رآ بـﮧ خآطر دآشتــﮧ بآشْ کـﮧ هَنوز هیچ مَردی پیدآ نَشُده کــﮧ بِخواهَـد جآی یکــ زَטּ بآشد