زَטּ ڪـہ باشی هـَـمِـہ ی دیوآنِگی های عالـَم رآ بـَـلَدی . می تـَـوآنی زیرِ لــَـب تـَـرآنہ بِخوآنی وَ آشپـَـزی ڪُـنی. می تَوآنی جـِلـوےِ آینہ موهآیـَـت رآ شآنہ ڪُـنی وَ حِس ڪُـنی نِگآهَش رآ . می تَوآنی سآعَتہآ بہ اُمیدِ گِره خوردَטּ شآلـَـش دورِ گـَـردَنَش بِبآفے وَ دَر هَر رَج بوسہ بِڪـآری بـَـرآی روزهآی مَبآدآ ڪـہ ڪِـنآرَش نیستی . زَטּ ڪـہ بآشی بآیَد صَبور بآشی ، مـُـدآرآ ڪُـنی وَ با هَمہ ی بـُـغض اَت لـَـبخَند بـِـزَنی . زَטּ ڪـہ بآشے هــِـزآر بآر هــَـم ڪـہ بِگویـَـد : " دوستـَـت دآرَد " بــآزهــَـم خوآهی پـُـرسی : " دوستــَـم دآری ؟؟؟ " وَ تَہ دِلــَــت هــَـمیشہ خوآهــَـد لــَـرزید ..

گاهــے باید به "در" گفت تا که دیوار بشنود ! معشوق بودگــی، مهارتیست براے "خودش" باید گاهــے سکوت کنــے، بگذارے عاشقت باشد. بگوید "دوستت دارم" ...

خیآلتــــ رآحتــــــ این آدمہـــآ، این لبخنـــد ها هیچ کس و هیچ کدامــــــــ وفاداری امــــــ بہ ” تـــــو ” را سست نمے کند ! دلـتـــ ـ ـ قـــرص !!!

دوستـــ داشتَنـــ یَعنی دَه تـا بهتَـر اَز اونـــ بیـاد سُراغِت اَمّـا تَه دلت بگی اونـــ اونـــ اونـــ

تـ♥ـو بآشـ ـے مــن بآشم ؛ و ... هـ ـیــچ ! دنیا هـ ـ ارزانی خودشـ ـآن!

تلاشت را هم که بکنی تا خوش بگذرد ؛ و لحظه ای فراموشش کنی ، فایده ندارد .... تو دلت تنگ است ، دلت برای همان یک نفر تنگ است ! تا نیاید ... تا نباشد .... هیچ چیز درست نمی شود ... !!!

خـُدایـا خـواستم بگـویم تنهـایم! امـا نگـاه خـَندانَـتـ مــَرا شـرمگـین کـرد ! چـ ه کـَسـ بهـتـَر از تـو!

خـُבاے مَـלּ خـُבاییست کـــه دســت گیـــر اســت نــه مـــُچ گیــر! دَستـــم را میــگیـــرَد هــَمـــان طــــور کــه هـَستــَمــ! بـــدون پیــش شــَرط هــَمیــن وَ بــَس . .

زَن سینه‌های برجسته نیست... اَبروی بَردآشتـﮧ...موی مِــش کَرده لَبـــاטּ قِرمز نیــســتــ..زَטּ لباسِ سِـفید شَبِ بــآ شُکوهِ عَروسی...بوی خوشِ قُرمـﮧ سَبزی هَوسِ شَب‌هآی جُمعه...قَرار‌هآی تــآریکی کوچـﮧ پُشتی، توی یکـ مآشیـن نیــســتــ زَטּ خوטּ ریزی...کَمر دَرد مــآهآنـﮧ پوکی اُستِخوآטּ...یکـ زטּِ پــآ بــِماه حــآل تَهوُع، اِستفـــرآغ...دَر‌دهآی زآیمـاטּ مادر بَچـﮧهآ نیــســتـ زَטּ عَصآی روز‌هآی پیری...پَرستارِ وَقتِ مَریضی رِفیقِ پـآی مَنقل..مَزه بیآرِ عَرقِ دوره‌هآی دوستآنـﮧ نیــســتــ زטּ وجُود دآرد....روح دآرد....قُـدرَتــ...جِســـــارَتــ دارد پـآ بـﮧ پآی یکــ مَرد زور دآرد عِشــــــــق...اَشکــ...نیـــــــــآز...مُحبتــــــــ یکـ دُنیا آرزو دآرد زَטּ هَمیشـﮧ هَمـﮧ جـآ حُضور دآرد وَ اَگر تَمامِ اینهآ یادَتــ رَفتـــ تَنهآ یکــ چیز رآ بـﮧ خآطر دآشتــﮧ بآشْ کـﮧ هَنوز هیچ مَردی پیدآ نَشُده کــﮧ بِخواهَـد جآی یکــ زَטּ بآشد

وفـاداری یک زن زمانی معـلوم میشود که مــردش هــیچ نداشته باشد ... وفـاداری یک مـرد زمانی معـلوممیشود کــه همــه چــیز داشـته باشـد ...

مـــــــــــــرد است دیگر... گاهی تند میشود... گاهی عاشقانه میگوید....مـــــــــــــرد است دیگر.. غرورش آسمان و دلش دریاست...تو چه میدانی ازبغض گلو گیر کرده یک مـــــــــــــرد.. ... تو چه میدانی که چشمانت دنیای او شده.. تو چه میدانی از هق هق شبانه او که فقط خودش خبردارد و بالشش؟...

ﭘـﻳـﺷـﺁﻧـ ﻰ اَﻡ چَــﺳـﺑـﻳـدَטּ ﺑـﮧ ﺳﻳـﻧـﮧ اَﺕ ﺭﺁ ﻣـ ﻰﺧــﻭﺁهَـــﺩ ... ﻣــﻭﻫـــﺁﻳـَــﻡ ﺑـﻭﺋـﻳـدَﻧـَـــت ... وَ چـﺷﻣـهـﺁﻳـَم ﺧـﻳـﺱ ﮐــﺭدَטּ ِ ﭘــﻳـﺭﺁهَــטּ ِ ﻣـَﺭﺩﺁﻧــﮧ اَﺕ ... عَـﺟـَﺏ ﺑـُـﻏـﺽ ِ ﭘـُـﺭ ﺗـَـﻭﻗـُـﻋـ ﻰ ﺩﺁﺭﻡ ﻣـَـــטּ، اِﻣـﺷـَــﺏ..

برای عاشــق شدن که بهــآنه های ریـــز و درشت لازم نیست برای عــآشق شدن ڪافیست تو نگآه کنی و من . . . لبخند بزنم

صحـبت از " دیـروز ٌ امـروز ٌ فـردا " نیسـت ... صـٌحبتـــ از توستــــ ... و " تـو " یعـنی همـیشـ ه !

بآشْ... تآ کوکْ بآشَد سآزِ دلَمْ!!! نَبآشےْ... عَجیبْ نآکوکْ مےْ زَند!!!

خوشــ بحالتــ فاحشه از همانــ اول میدانیــ از تو چه میخواهند... خوشــ بحالت که کسی تو... را با حرفــ هایــ عاشقانه خامــ نمیکند... خوشــ بحالت که از همانــ اول میدانیــ ادم های کنارتـــ موقتیــ هستند و با طلوع خورشیدی ترکتـــ میکنند... خوشــ بحالت که هیچ وقت انتظارشانــ را نمیکشی و میدانیـ شاید برایــ شب دیگرشانــ فاحشه ی دیگریــ را در اغوش داشته باشند.... من فاحشه نبودمــ هیچ کدامــ از این ها را هم نمیدانستم شاید برای همینــ است که حالا معشوقــ من هم در اغوش تو میخوابد.

نَـــــــــوازشــَمـ کـُـ‌نمَــــ‌ن واقِــــــعے تَـــریـ‌ن بانــــــــوے افســـــــانه هـاے تـــــوام فرقے نمیــــــکند کُجا... آغوش تـــــــــ♥ــــو هرجا کہ باز شَــــــــود با شــــــکوه ترین قصر دنیــــــــاسـت قَصرے کہ تنها ترین مردش تـــــ♥ــــویی!

می دانی یک وقت هایی باید روی یک تکه کاغذ بنویسی تـعطیــل است و بچسبانی پشت شیشه ی افـکارت باید به خودت استراحت بدهی دراز بکشی دست هایت را زیر سرت بگذاری به آسمان خیره شوی و بی خیال ســوت بزنی در دلـت بخنــدی به تمام افـکاری که پشت شیشه ی ذهنت صف کشیده اند آن وقت با خودت بگویـی بگذار منتـظـر بمانند ....