زَטּ ڪـہ باشی هـَـمِـہ ی دیوآنِگی های عالـَم رآ بـَـلَدی . می تـَـوآنی زیرِ لــَـب تـَـرآنہ بِخوآنی وَ آشپـَـزی ڪُـنی. می تَوآنی جـِلـوےِ آینہ موهآیـَـت رآ شآنہ ڪُـنی وَ حِس ڪُـنی نِگآهَش رآ . می تَوآنی سآعَتہآ بہ اُمیدِ گِره خوردَטּ شآلـَـش دورِ گـَـردَنَش بِبآفے وَ دَر هَر رَج بوسہ بِڪـآری بـَـرآی روزهآی مَبآدآ ڪـہ ڪِـنآرَش نیستی . زَטּ ڪـہ بآشی بآیَد صَبور بآشی ، مـُـدآرآ ڪُـنی وَ با هَمہ ی بـُـغض اَت لـَـبخَند بـِـزَنی . زَטּ ڪـہ بآشے هــِـزآر بآر هــَـم ڪـہ بِگویـَـد : " دوستـَـت دآرَد " بــآزهــَـم خوآهی پـُـرسی : " دوستــَـم دآری ؟؟؟ " وَ تَہ دِلــَــت هــَـمیشہ خوآهــَـد لــَـرزید ..